Łupież pstry – leki i diagnostyka

Łupież pstry w większości przypadków nie wywołuje trudności w rozpoznaniu. Od innych chorób przebiegających z odbarwieniami skóry, takich jak bielactwo, odróżnia go tendencja do łuskowatego złuszczania się zmian. Zmiany polegające na przebarwieniach skóry w postaci plam o barwie brudnożółtej, ciemnobrązowej lub barwy kawy z mlekiem o średnicy kilku centymetrów, to również typowe dla tej choroby objawy. We wczesnej fazie choroby łupież pstry może być mylony z łupieżem różowym, grzybicą tułowia i łojotokowym zapaleniem skóry.

Mechanizm chorobotwórczy wywołujący łupież pstry nie został do końca poznany, a za główną przyczynę choroby uważa się grzyb drożdżopodobny Malasezja furfur. Jeśli obraz kliniczny ma jest nietypowy, aby ostatecznie rozpoznać chorobę, stosuje się diagnostykę laboratoryjną.

Łupież pstry – dostępne leki

W leczeniu łupieżu pstrego stosuje się miejscowe lub doustne leki imidazolowe lub miejscowe preparaty, zawierające siarczek selenu, cyklopirox oraz pirytionian cynku. W zależności od rozległości i lokalizacji zmian, dobiera się leki na łupież pstry w formie płynów, emulsji, kremów, ale także maść czy szampon na łupież pstry. W leczeniu ogólnym zastosowanie mają przede wszystkim flukonazol i itrakonazol. Można stosować itrakonazol w dobowej dawce 200 mg przez tydzień lub w dawce 100 mg na dobę przez dwa tygodnie. Leczenie ogólne wdraża się, gdy terapia miejscowa nie przynosi pożądanych rezultatów.

Łupież pstry a diagnostyka laboratoryjna

Pobrane zeskrobiny ze zmian skórnych, po dodaniu KOH, ogląda się pod mikroskopem. Obraz typowy dla łupieżu pstrego to liczne, krótkie i grube strzępki grzybni, mieszające się z groniastymi skupiskami zarodników – określane jako ,,klopsiki z makaronem”. Łupież pstry należy do tych chorób skóry, do których rozpoznania nie stosuje się biopsji, gdyż w badaniu histopatologicznym niczego nie udaje się wykryć. Dopiero zabarwienie warstwy rogowej hematoksyliną i eozyną w czasie bardzo dokładnej obserwacji preparatu, pozwala na zauważenie licznych strzępków grzybni i zarodników.