Łupież pstry – przyczyny i objawy

Łupież pstry – przyczyny

Nazwa choroby pochodzi od charakteru zmian, pojawiających się na skórze, to jest ognisk odbarwieniowych plam o rożnych barwach, np. brudnożółtej, ciemnobrązowej lub kawy z mlekiem mających początkowo średnicę kilku centymetrów, a następnie powiększających się i przyjmujących nieregularne kształty. Dodatkowo zmiany mają tendencję do łuskowatego łuszczenia się, dlatego łatwo odróżnić je od innych niezapalnych zmian, np. bielactwa. Za przyczyny łupieżu pstrego uznaje się grzyb drożdżopodobny Malassezja furfur. Dodatkowo rozwojowi choroby sprzyja skóra bogata w lipidy oraz otyłość, nadmierna potliwość, noszenie ciasnego ubrania i niewłaściwa higiena osobista.

Łupież pstry – objawy

Typowe objawy dla łupieżu pstrego pojawiają się na karku, plecach i klatce piersiowej. Wykwity występują również na bokach tułowia, niekiedy sięgają do pępka i ud, czy górnych przypośrodkowych powierzchni ramion. Objawy wywołane łupieżem pstrym prawie nigdy nie swędzą i rzadko kiedy w przebiegu choroby rozwija się stan zapalny. Choć jest powierzchownym zakażeniem grzybiczym, łupież pstry jest zaraźliwy tylko dla osób, u których jako składnik flory skóry nie występuje grzyb Malassezja furfur, a to zdarza się niezwykle rzadko. Łupież pstry jest całkowicie wyleczalny, ma jednak tendencję do nawrotów.

Łupież pstry – czynniki ryzyka

Obserwuje się zależność między odpornością człowieka, a ryzykiem zachorowania na łupież pstry. Osoby o obniżonej odporności, po przeszczepie nerki oraz nosiciele wirusa HIV czy chorzy na AIDS, obciążone są większym ryzykiem zachorowania na tę chorobę.

Inne kryteria, jakie są brane pod uwagę w obserwacjach łupieżu pstrego, to wiek, kolor skóry i kryterium geograficzne. Kierując się pierwszym z kryteriów, obserwuje się tendencję do zapadania na łupież pstry młodych osób częściej niż osób starszych. Częściej chorują pacjenci ciemnoskórzy. Odnotowuje się większą liczbę zachorowań w klimacie ciepłym i wilgotnym, a w klimacie umiarkowanym do zakażeń łupieżem pstrym dochodzi głównie latem.

Łupież pstry – mechanizm chorobotwórczy

Grzyb Malassezja furfur wytwarza kwas azaleinowy, substancję blokującą syntezę melaniny, co powoduje charakterystyczne dla łupieżu pstrego odbarwienia skóry. Podczas obserwacji zwraca się również uwagę na fakt, iż pogrubione łuski skóry zapobiegają tworzeniu się opalenizny, dlatego zmiany chorobowe są lepiej widoczne na opalonej skórze. Z badań wynika, że grzyb ten obecny jest na skórze barków i karku u znacznego odsetka osób powyżej 1 roku życia, mimo to osoby nie chorują na łupież pstry, dlatego mechanizm choroby nie został do końca poznany.