Inne choroby skóry, a łupież pstry

Z uwagi na fakt, że zmiany skórne występujące w przebiegu łupieżu pstrego nie swędzą i bardzo rzadko dochodzi do powstania stanu zapalnego, to powierzchowne zakażenie skórne traktuje się często jak problem kosmetyczny. We wczesnym rozpoznaniu przebarwione zmiany można pomylić z grzybicą tułowia, łojotokowym zapaleniem skóry i łupieżem różowym. Zmiany odbarwieniowe spowodowane łupieżem pstrym łatwo odróżnić od bielactwa, gdyż podczas przebiegu tych chorób zmiany nie złuszczają się.

Łupież pstry głowy – diagnostyka laboratoryjna

Badanie histopatologiczne nie wnosi nic do diagnostyki łupieżu pstrego. W pobranym do badań materiale nie można niczego zobaczyć. Pomocne w badaniu histopatologicznym może być wybarwienie grzybów lub zabarwienie warstwy rogowej hematoksyliną i eozyną, wówczas w czasie bardzo dokładnej obserwacji preparatu dostrzegalne są liczne strzępki grzybni i zarodniki.W diagnostyce stosuje się badanie mikroskopowe. W preparacie pobranym ze skóry, rozjaśnionym KOH, uwidacznia się, krótkie i grube strzępki grzybni mieszające się z groniastymi skupiskami zarodników. Obraz ten określa się jako ,,klopsiki z makaronem”. Wyhodowanie grzybów z rodzaju Malassezja w warunkach laboratoryjnych jest trudne, gdyż nie rozwijają się one na standardowo wykorzystywanym do posiewów podłożu.

Łupież pstry na twarzy – typowy obraz kliniczny

U pacjentów z łupieżem pstrym na ciele obserwuje się na skórze ogniska zarówno odbarwione jak również plamy o barwie brudnożółtej, ciemnobrązowej czy koloru kawy z mlekiem. Zmiany występują na karku, plecach i klatce piersiowej, pojawiają się również na bokach tułowia, a niekiedy sięgają do pępka i ud czy górnych przypośrodkowych powierzchni ramion. Zmiany początkowo mają średnicę kliku centymetrów, po czym mogą się powiększać i przybierać nieregularne kształty. Skóra zmieniona łupieżem pstrym złuszcza się w sposób łuskowaty. Łuski skórne łatwo zeskrobać przy pomocy szpatułki. Są to tak charakterystyczne objawy, że chorobę można rozpoznać bez konieczności wykonywania dalszej diagnostyki laboratoryjnej.

Łupież pstry – przyczyny choroby

Wiadomo, że najczęstszą przyczyną choroby jest grzyb Malassezja furfur. Grzyb ten występuje u większości osób w populacji ludzkiej, będąc składnikiem flory skóry i nie wywołuje choroby. Nie jest do końca wyjaśnione, dlaczego ten rodzaj grzyba jest źródłem zmian skórnych u części ludzi, a u innej nie. Uważa się, że pod wpływem kwasu azelainowego, który jest wytwarzany przez grzyb Malassezja furfur dochodzi do blokady syntezy melaniny, wskutek czego tworzą się odbarwienia skóry. Badacze zwracają uwagę również na fakt, że pogrubione łuski skóry mogą mieć działanie osłaniające , co zapobiega tworzeniu się opalenizny, przez co wykwity na skórze uwidoczniają się. Ciemniejsze zmiany skórne to zdaniem specjalistów wynik istnienia większej ilości łusek skórnych, które zawierają wiele różnych drobnoustrojów