Łupież pstry – skuteczne leczenie

Łupież pstry nie wywołuje poważniejszych problemów w diagnostyce różnicowej. W większości przypadków można rozpoznać chorobę po charakterystycznych plamach o barwie brudnożółtej, ciemnobrązowej lub koloru kawy z mlekiem, a niekiedy widoczne są zmiany o białym zabarwieniu. Kolejnym z charakterystycznych objawów jest łuskowate złuszczanie, co w przypadku zmian odbarwionych pozwala odróżnić łupież pstry od bielactwa. Zmiany charakterystyczne dla łupieżu pstrego prawie nigdy nie swędzą, rzadko też obserwuje się oznaki stanu zapalnego. Wywołane działaniem grzyba drożdżopodobnego z rodzaju Malassezia powierzchowne zakażenie skórne stanowi głównie problem kosmetyczny.

Metody leczenia łupieżu pstrego

Jak leczyć? Leczenie łupieżu pstrego polega na stosowaniu leków miejscowych oraz ogólnych. Na skórę stosuje się preparaty imidazolowe oraz środki zawierające cyklopirox, siarczek selenu czy pityronian cynku. Mają one postać kremów, szamponów oraz emulsji. Preparaty nakłada się na całą powierzchnię nie tylko na widoczne zmienione plamy, od głowy do górnej powierzchni ud, na kilka-kilkanaście minut, a następnie spłukuje. U pacjentów, u których na łupież pstry leczenie miejscowe nie przyniosło rezultatu, stosuje się leczenie ogólne. Terapia polega na doustnym podawaniu pacjentowi preparatów imidazolowych, takich jak flukonazol czy itrakonazol.

Należy pamiętać, że łupież pstry ma tendencję do nawrotów, ponieważ jest skutkiem proliferacji w zasadzie prawidłowej flory, której fizjologicznym składnikiem jest grzyb z rodzaju Malassezia, a dokładniej Malassezia furfur. Do chwili obecnej nie udało się wyjaśnić, dlaczego obecność grzyba u znacznego odsetka ludzi nie wywołuje łupieżu pstrego, natomiast u części jest przyczyną choroby.