Czym jest łupież pstry?

Łupież pstry to choroba wywołana działaniem grzyba drożdżopodobnego o różnych fenotypach. Najczęściej zmiany skórne wywołuje grzyb Malassezja furfur. Grzyb ten bardzo często występuje w składzie flory skóry ludzkiej, nie jest do końca wyjaśnione, dlaczego u części ludzi obecność tego grzyba nie powoduje choroby, natomiast u innych wywołuje zmiany skórne.

Łupież pstry – czy jest zaraźliwy?

Łupież pstry, choć jest powierzchownym zakażeniem grzybiczym, zaraźliwy bywa wyłącznie dla osób, u których grzyb Malassezja furfur nie występuje. Z przeprowadzonych badań wynika, że grzyb ten nie występuje u noworodków, obecny jest natomiast na skórze barków i karku u znacznego odsetka osób powyżej 1 roku życia, mimo to osoby te nie chorują na łupież pstry.

Łupież pstry – czynniki sprzyjające rozwojowi choroby

Uważa się, że jednym z czynników sprzyjających powstawaniu łupieżu pstrego jest wilgotna skóra bogata w lipidy. Jako kolejny czynnik wskazuje się wydolność układu odpornościowego. Badania wskazują, że na łupież pstry często zapadają biorcy przeszczepów nerek oraz nosiciele wirusa HIV i chorzy na AIDS. Zaobserwowano też, że pewną rolę w rozwoju choroby odgrywają czynniki takie, jak: otyłość, nadmierna potliwość, noszenie ciasnego ubrania i niewłaściwa higiena osobista.

Łupież pstry znacznie częściej obserwuje się u młodych ludzi niż u osób starszych. Większą częstotliwość zachorowań odnotowuje się u osób ciemnoskórych. Być może fakt ten należy łączyć z czynnikiem, jakim jest kryterium geograficzne występowania choroby, gdyż obserwuje się ją znacznie częściej w klimacie wilgotnym i tropikalnym. W umiarkowanych strefach klimatycznych choroba występuje głównie latem.

Łupież pstry – mechanizm powstawania choroby i jej leczenie

Mechanizm powstania choroby nie został do końca poznany. Grzyb Malassezja furfur wytwarza kwas azaleinowy, substancję blokującą syntezę melaniny, co powoduje charakterystyczne dla łupieżu pstrego odbarwienia skóry. Podczas obserwacji zwraca się również uwagę na fakt, iż pogrubione łuski skóry zapobiegają tworzeniu się opalenizny, dlatego zmiany chorobowe są lepiej widoczne na opalonej skórze.

Łupież pstry – objawy

Typowe dla łupieżu pstrego zmiany pojawiają się na karku, plecach i klatce piersiowej. Zmiany występują również na bokach tułowia, niekiedy sięgają do pępka i ud czy górnych przypośrodkowych powierzchni ramion. Początkowo są to plamy o barwie brudnożółtej, ciemnobrązowej lub kawy z mlekiem mające średnicę kilku centymetrów. W dalszym przebiegu choroby zmiany mogą się powiększać i przybierać nieregularne kształty. Podczas choroby pojawiają się również plamy odbarwione. Dodatkowym symptomem jest łuskowate złuszczanie się zmian. Zmiany spowodowane łupieżem pstrym prawie nigdy nie swędzą, stan zapalny rozwija się z nich niezwykle rzadko. Choroba ma tendencję do nawrotów, a prawidłowe rozpoznanie nawrotu jest możliwe tylko i wyłącznie przy przestrzeganiu właściwej higieny. Łupież pstry leczy się miejscowo oraz ogólnie. Wybór metody zależy od stopnia rozległości zmian.