Najczęstsze objawy łuszczycy krostkowej

Łuszczyca krostkowa jest chorobą rzadką, a z literatury wynika, że jest to schorzenie co najmniej 100 razy mniej powszechne w porównaniu z łuszczycą zwyczajną. Pacjenci cierpiący na to schorzenie mają przeważnie ponad 50 lat, bardzo rzadko łuszczyca krostkowa występuje u dzieci. Choroba może przybierać postaci uogólnione i ograniczone.

Łuszczyca krostkowa uogólniona – objawy kliniczne

Początkowo choroba objawia się gorączką i złym samopoczuciem, po czym następuje gwałtowny rozwój rumieniowych plam z usianymi na nich krostami wielkości 1-3 mm. Wykwity pojawiają się najpierw w okolicach wyprzeniowych, następnie zajmują tułów i kończyny. Krosty mogą zlewać się i pękać z pozostawieniem ognisk kołnierzykowatego złuszczania. Chorobie towarzyszą zaburzenia równowagi elektrolitowej i białkowej.

Unikalnym wariantem uogólnionej łuszczycy krostkowej, prowokowanej ciążą, jest liszajec opryszczkowaty. Jest to ciężka i bardzo rzadka choroba, objawiająca się w drugiej połowie ciąży. Cechuje się dużym prawdopodobieństwem nawrotu w kolejnej ciąży. Liszajec opryszczkowy charakteryzuje się gwałtownym pojawieniem się nasilonego rumienia, który najpierw pojawia się w  fałdach, a potem szybko się szerzy. Bardzo szybko (w ciągu kilku godzin) tworzą się skupiska krost, które zlewają się w jeziora ropy. Ropny wysięk wkrótce wysycha w centralnych częściach, pozostaje jednak rumień i złuszczanie otoczone przez pełzający wieniec krost. Niekiedy dochodzi do powstania erytrodermii krostkowej oraz do wystąpienia zmian na śluzówkach jamy ustnej. Zmianom skórnym towarzyszy gorączka, dreszcze, bóle głowy, mogą również wystąpić objawy brzuszne (nudności, wymioty, biegunka, a nawet zapalenie otrzewnej) oraz objawy niedoczynności przytarczyc. Choroba stanowi zagrożenie zarówno dla matki, jak i dla płodu i w niektórych przypadkach należy rozważyć zakończenie ciąży z uwagi na zdrowie i życie matki.

Formy ograniczone łuszczycy krostkowej

Za formy ograniczone łuszczycy krostkowej uważa się krostkowicę dłoni i podeszw oraz ropne ciągłe krostkowe zapalenie skóry palców.

Krostkowica dłoni i podeszw jest mniej powszechnym schorzeniem od łuszczycy zwyczajnej. Obserwuje się, że choroba występuje częściej u kobiet, a związek z antygenem HLA nie istnieje. Panują sprzeczne opinie, czy krostkowica jest formą ograniczoną łuszczycy krostkowej, czy odrębną jednostką chorobową. Choroba ma bowiem tendencję do przewlekłego przebiegu i nawrotów. Krosty rozwijają się na podłożu niezmienionej skóry. Obserwuje się wysiew krost, które prawie nigdy nie rozprzestrzeniają się na grzbiety rąk i stóp. Krosty mają tendencję do wysychania oraz pozostawiania po 7-10 dniach resztkowego złuszczania.

Ropne ciągłe krostkowe zapalenie skóry palców ma związek z antygenem HLA- B27. U pacjenta na rumieniowym podłożu na koniuszkach palców rąk i – nieco rzadziej – palców stóp, występują jałowe krosty o wielkości 1-3mm. Najczęściej choroba rozwija się od zmian na jednym palcu.

Na początku choroby obserwuje się bolesne, dobrze odgraniczone zmiany w bezpośrednim sąsiedztwie paznokci, które przekształcają się gwałtownie w krosty, zlewające się w jeziorka z ropą. Chorobie może towarzyszyć świąd, częściej jednak pacjenci odczuwają ból i skarżą się na ograniczoną możliwość posługiwania się palcami. Zmian na paznokciach nie obserwuje się, natomiast koniuszki palców mogą być obrzęknięte, opuchnięte lub prawie maczugowate.

Sprawdź też:

Czym są włókniaki?

Włókniaki (łac. fibroma) to łagodne nowotwory skóry powstające z tkanki łącznej. Zmiany mają…

Czytaj artykuł

Świąd skóry, a drapanie

Pacjenci reagują na świąd w różny sposób. Najczęstszą reakcją jest drapanie, pocieranie, uciskanie…

Czytaj artykuł

Najczęstsze objawy łuszczycy krostkowej

Łuszczyca krostkowa jest chorobą rzadką, a z literatury wynika, że jest to schorzenie…

Czytaj artykuł